Profile wysokościowe Camino de Santiago

Dziesięć szlaków, zmierzonych z ich własnych śladów GPS na podstawie zbioru wysokości SRTM 30 m, z przewyższeniem policzonym dla każdego etapu. Za darmo, bez konta, a metoda jest opisana, żebyś mógł ją sprawdzić.

Poznaj te słowa przed swoim Camino. Hiszpański to przygotowanie, tak samo jak buty i etapy. Wypróbuj darmowy temat

To istnieje, bo publikowane liczby nie były wiarygodne. Prawie każda wartość przewyższenia podawana dla tych szlaków nie prowadzi do nikogo konkretnego — nasze własne też, aż do sierpnia 2026, kiedy pomiar pokazał, że wszystkie dziesięć było błędnych. Camino Invierno publikowano z 1188 m wobec rzeczywistych 4948 m.

Na pomiarze się nie skończyło. Liczba jest warta tyle, co linia, wzdłuż której ją zmierzono, więc ślad GPS każdego szlaku zestawiono następnie z oznakowanym Camino tak, jak jest odwzorowane w OpenStreetMap. To wychwyciło prawdziwy problem: ślad Vía de la Plata dwa razy opuszczał trasę w Galicii, raz przez przełęcz Padornelo i raz na 34 km wokół Lazy, mijając samą Lazę o 6,6 km. Oba odcinki zastąpiono trasą oznakowaną, a całość zmierzono ponownie.

Kontrola, którą teraz przechodzi, jest tą wartą wymienienia: Vía de la Plata sięga 1352 m, czyli Alto de Padornelo, a Francés 1505 m, czyli Cruz de Ferro. Liczby, które trafiają w miejsca mające nazwę, to liczby, o które można się spierać. Nic na tych stronach nie jest w trakcie weryfikacji.

Uporządkowane według sumy podejść, co nie jest tą samą kolejnością co według dystansu. Lebaniego jest najbardziej stromy z dziesięciu w przeliczeniu na kilometr: 32 m podejścia na każdy przejściowy kilometr, wobec 22 na Primitivo i 14 na Francés.

Jak powstały te liczby

Ślad GPS każdego szlaku próbkowano co 100 m, a każdą próbkę sprawdzano wobec SRTM 30 m. Wynik jest wygładzany na oknie 500 m, a podejścia poniżej 3 m są odrzucane, bo surowa wysokość satelitarna szumi na tyle, że sumowanie jej bez wygładzenia zamienia drganie w kilometry wyimaginowanego podejścia.

Trzy szlaki nadmorskie mierzą w najniższym punkcie metr lub dwa poniżej poziomu morza — to artefakt SRTM, którego błąd pionowy wynosi około 16 m. Te minima pokazujemy jako 0 m, a nie jako liczbę ujemną, bo −1 m to nie odkrycie, tylko podłoga szumu zbioru danych. Zmierzona wartość pozostaje niezmieniona w punkcie danych każdego szlaku i w danych strukturalnych.

Przewyższenie zależy od metody i uczciwe źródła to mówią. Dlatego interwał próbkowania, okno wygładzania i próg szumu są wypisane powyżej, a nie schowane. Zmień którykolwiek z nich, a sumy się przesuną; podaj jedną autorytatywną liczbę, nie mówiąc której metody użyłeś, a ukrywasz decyzję.

Sprawdzono same ślady wobec odwzorowanego Camino, a nie tylko wysokości wobec terenu. Dziewięć z dziesięciu nie wymagało żadnej zmiany. Dziesiąty wymagał, a ta strona mówi który i co się zmieniło, zamiast po cichu przepisać poprawioną liczbę.

Co te sumy znaczą, gdy wybierasz między szlakami — który jest najbardziej stromy na kilometr i dlaczego to inne pytanie niż który wznosi się najwięcej — znajdziesz w Przewyższenia na Camino, wszystkie dziesięć szlaków zmierzone.

Pomiary stojące za tą tabelą są publikowane jako otwarty zbiór danych, do swobodnego pobrania i wykorzystania na licencji ODbL: the Camino elevation dataset.